Projekty

Metoda projektów

Wszystko, czego dzieci się uczą i co poznają, powinno być związane z bezpośrednim doświadczeniem. Metodą, która zapewnia realizację tego podejścia pedagogicznego, jest metoda projektów.

W metodzie projektów najważniejsza jest „burza mózgów”. Małe dziecko zasypuje często opiekunów gradem pytań. Gdy staje się uczniem, przyzwyczaja się niestety szybko do tego, by uczyć się wyłącznie tego, co zada nauczyciel, od strony do strony, od ćwiczenia do ćwiczenia. Bardzo szybko dochodzi też do wniosku, że celem jego nauki i chodzenia do szkoły jest wyłącznie zaliczenie sprawdzianów i otrzymanie ocen.

W Dwujęzycznej Szkole Podstawowej PWN chcemy podtrzymać i rozwinąć u dziecka jego naturalną motywację i ciekawość świata. Zachęcamy dziecko do stawiania pytań i uczymy jak szukać na nie odpowiedzi. Dajemy dziecku możliwość doświadczania, eksperymentowania, współpracowania w grupie i rozwiązywania konkretnych problemów.

  • Uczestniczenie w projektach uczy pracy zespołowej, pomysłowości i podejmowania różnych inicjatyw, a także odpowiedzialności za pracę, wytrwałości i cierpliwości. Rozbudza ciekawość świata i dostarcza wiele radości ze wspólnej zabawy i pracy.
  • Tematy i scenariusze projektów bazują na faktycznych zainteresowaniach dzieci i na na naturalnej dla dzieci w tym wieku ciekawości i fascynacji otaczającym światem.

W Dwujęzycznej Szkole PWN realizujemy projekty edukacyjne z cyklu:

 

Sprawdzone metody

W naszej codziennej pracy dydaktyczno-wychowawczej korzystamy z wielu sprawdzonych i pewnych metod:

,,Dziecięca matematyka” prof. Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej

Metoda aktywizująca, dostarczająca dziecku wiedzę matematyczną w sposób zabawowy i twórczy. Poza treningiem liczenia i przeliczania, dziecko rozwija orientację w schemacie własnego ciała i orientację w przestrzeni, a także uczy się konstruowania gier.

Metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne

Według tej metody ruch jest czynnikiem rozwoju i środkiem terapii. Podstawowe założenia metody to rozwijanie przez ruch: świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego; świadomości przestrzeni i działania w niej; dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu.

Metoda twórczego ruchu Carla Orffa

Twórcze obcowanie z muzyką poprzez taniec, śpiew, mowę, grę na instrumentach, pantomimę. Głównym celem metody jest wyzwolenie u dzieci ekspresji i rozwijanie inwencji twórczej, zwłaszcza w powiązaniu muzyki z ruchem.

Metoda pedagogiki zabawy ,,KLANZA”

Metoda pracy z grupą, polegająca na aktywizacji wszystkich jej członków. Proponowane zabawy pomagają dostrzec wartość i różnorodność członków grupy, uczą wypowiadania swoich uczuć na forum publicznym i poszanowania uczuć innych.

Drama

Zabawa ruchowa połączona z działaniami teatralnymi. Drama angażuje dziecko całościowo – jego emocje, ciało i wyobraźnię. Zgodnie z koncepcją dramy każdy pomysł, który sprzyja rozwijaniu u dzieci kreatywności, otwartości i spontaniczności, jest dobry.